Mektup
Arkadaş olsaymışız ne iyi olurmuş.
Neyim düzden gitmiş ki; olamazdı.
Mektup arkadaşım olsaydın mesela,
Yazışsaydık seninle hergün.
Ben uzun mektuplar yazsaydım sana,
Anlatsaydım Lao Tzu kimdir,
Yumurtayı nasıl severim,
Sen de anlatsaydın, nasıl geçer gecelerin,
Yumurtayı nasıl seversin,
Neye üzülür, neye sevinirsin,
Neye üzülür, neye sevinirim,
Ne beklersin hayattan…
Bugün neye güldün mesela, neye şaşırdın.
Akşam yemeğinde ne yedim mesela…
Kalem kağıtla da olsa sohbet etseydik seninle,
Hem de uzun uzun, yavaş yavaş.
Yırtmadan hediye paketini açar gibi, keyifle, usulca,
Birer de rumuzumuz olsaymış;
Benimkisi hazır: Rüzgar.
Sen de Güneş olasaymışsın parlak,
Ay olsaymışsın güzel, güçlü,
Bulut olsaymışsın hassas, narin,
Neyse istediğin, hissettiğin…
Bak ben yazdım işte ilk mektubumu,
Koydum bir şişeye, attım denize.
Ya sen, yazar mısın mektubunu?